Kierunek kosmos. Rzecz o astropolityce. Część 1

Kontrola kosmosu oznacza kontrolę świata.

Lyndon B. Johnson, w styczniu 1959 roku, na posiedzeniu Komisji Sił Zbrojnych Senatu USA, gdy był jej wiceprzewodniczącym

 

Przestrzeń kosmiczna to ocean, księżyc to wyspy Diaoyu (Senkaku), a Mars to Huangyan (Scarborough Shoal). Jeśli tam nie dotrzemy, mimo że jesteśmy w stanie tego dokonać, nasi potomkowie będą nas obwiniać o zaniechanie. Jeśli inni dotrą do tych miejsc przed nami, to zdobędą nad nimi kontrolę i nie będziemy wtedy mogli do nich dotrzeć, nawet gdybyśmy chcieli. To wystarczający powód, by jednak dotrzeć.

Ye Peijian, szef chińskiego programu lotów na księżyc

Płatna subskrypcja Strategy&Future

Ten artykuł jest dostępny tylko dla naszych subskrybentów.

Jeśli chcesz mieć nieograniczony dostęp do treści na stronie, kliknij w poniższy link.

 

Zobacz plan subskrypcji

Jeśli jesteś już subskrybentem i posiadasz konto - Zaloguj się

Jeśli nie masz konta – Zarejestruj się

Autor Jacek Bartosiak
Założyciel i właściciel Strategy&Future, autor książek „Pacyfik i Eurazja. O wojnie”, wydanej w 2016 roku, traktującej o nadchodzącej rywalizacji wielkich mocarstw w Eurazji i o potencjalnej wojnie na zachodnim Pacyfiku, „Rzeczpospolita między lądem a morzem. O wojnie i pokoju”, wydanej w 2018 roku, i „Przeszłość jest prologiem" z roku 2019.
Data 05 / 2020
Ta strona używa cookies i innych technologii. Korzystając z niej, wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z Polityką prywatności.